Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009

Συναυλία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Σάββατο 19 Δεκέμβρη 9μμ

οικονομική ενίσχυση για τις εγγυήσεις των συλληφθέντων του αναρχικού Ρεσάλτο


Ύστερα από την αστυνομική έφοδο το απόγευμα του Σαββάτου 5 Δεκέμβρη στον χώρο του Ρεσάλτο, οι 22 σύντροφοι και συντρόφισσες αφέθηκαν ελεύθεροι από τα δικαστήρια του Πειραιά τα ξημερώματα της Τρίτης 8 Δεκέμβρη.

Για την μη προφυλάκισή τους αλλά και για να αφεθούν ελεύθεροι έως την εκδίκαση της υπόθεσης, τους επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι καθώς και υψηλές χρηματικές εγγυήσεις.

Το συνολικό χρηματικό ποσό των εγγυήσεων ανέρχεται στα 51.000 ευρό.

Πιο συγκεκριμένα: σε έναν από τους συλληφθέντες η εγγύηση είναι 15.000 ευρό, σε τρεις από 5.000 ευρό ο καθένας-καθεμία και σε άλλους-ες εφτά η εγγύηση είναι από 3.000 ευρό.

Το σύνολο των χρηματικών εγγυήσεων πρέπει να κατατεθεί έως την Πέμπτη 17 Δεκέμβρη αλλά για να αποφευχθούν τυχόν γραφειοκρατικές εμπλοκές τα χρήματα της οικονομικής ενίσχυσης είναι σκόπιμο να συγκεντρωθούν έως την Τρίτη 15 Δεκέμβρη.

Για την οικονομική ενίσχυση των 22 συλληφθέντων του Ρεσάλτο, λοιπόν, αλλά και για την έγκαιρη αποπληρωμή των χρηματικών τους εγγυήσεων, συγκροτήθηκε ταμείο αλληλεγγύης.

Η συνδρομή όλων μας σε αυτό κρίνεται απαραίτητη έτσι ώστε τις επόμενες ημέρες να μαζευτεί το συνολικό ποσό των υψηλών χρηματικών εγγυήσεων.

Για τον λόγο αυτό αλλά και για την αμεσότερη και βέβαιη συγκέντρωση των χρημάτων επικοινωνήστε με το κινητό τηλέφωνο 6973657960 ή με την ηλεκτρονική διεύθυνση tameio22@espiv.net

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

3ήμερο εκδηλώσεων της +τεχνία- στην "καλών τεχνών"


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 Nοέμβρη 2009
19:00 Συζήτηση
“Από το Θέαμα των Δεκεμβριανών, στα Δεκεμβριανά του Θεάματος”
ΣΑΒΒΑΤΟ 21 Νοέμβρη 2009
19:00 Συζήτηση
“Από την επίθεση στις βιτρίνες, στην επίθεση στις εμπορευματικές σχέσεις. Η εμπειρία του Δεκέμβρη”
22:00 Συναυλία παρουσίασης των ποιημάτων “Eleven poems for extraordinary girls and one for an incredibly ordinary one” της Σερράτια Μαρκένσες από τους Ms. Rater
Συναυλία των Incognita Sperans
ΚΥΡΙΑΚΗ 22 Νοέμβρη 2009
19:00 Παρουσίαση του βιβλίου “Louise Michel, σας γράφω από τη νύχτα μου, γράμματα από τις φυλακές των Βερσαλλιών 1870-1871″
22:00 “Rather entertaining”
από τη θεατρική μονάδα VIJ

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

3ημερο εκδηλώσεων της +τεχνια- στην Υφανέτ




Παρασκευή 30/10/09
19.00 Συζήτηση
"Από την επίθεση στις βιτρίνες, στην επίθεση στις εμπορευματικές σχέσεις. Η εμπειρία του Δεκέμβρη"
22.00 Συναυλία Ms Rater
Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Eleven poems for extraordinary girls and one for an incredibly ordinary one" της Σερράτια Μαρκένσες
Σάββατο 31/10/09
19.00 Συζήτηση
"Από το Θέαμα των Δεκεβριανών, στα Δεκεμβριανά του Θεάματος"
22.00 Συναυλία
μαυρΑκόρντα
Incognita Sperans
Κυριακή 1/11/09
19.00 Παρουσίση του βιβλίου
"Louise Michel σας γράφω από τη νύχτα μου
γράμματα από τις φυλακές των Βερσαλλιών 1870-1871"
22.00 Rather entertaining"από τη θεατρική μονάδα VIJ

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

δημιουργώντας ιδανικούς τόπους για συναντήσεις

.
.
Ας υποθέσουμε ότι είμαστε καλεσμένοι σε μια γιορτινή συνεστίαση, σε κάποια γενέθλια ας πούμε. Και φτάνοντας στον τόπο του γλεντιού, κόσμος και κακό, διαπιστώνουμε ότι υπάρχει είσοδος στο πάρτυ και ότι πρέπει να πληρώνουμε το ποτό και το γλυκό με το κομμάτι..! Αιφνιδιασμός..! Η διάθεση αλλάζει και η συμμετοχή εξαρτάται από την τσέπη, ξενέρωμα κανονικό..!

Θα στήναμε κάτι τέτοιο στην προσωπική μας γιορτή, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι είχαμε πολλά έξοδα γιατί π.χ. νοικιάσαμε έναν χώρο και ένα δυνατό ηχοσύστημα; Θα έμοιαζε με γιορτή μια τέτοια φάση ή με αυτοσχέδιο κλαμπάκι; Και ο κόσμος μας, με τι θα έμοιαζε; Με καλεσμένους ή πελάτες;

Για εμάς κάθε συναυλία θέλει -και οφείλει να- είναι μια μεγάλη γιορτή, μια αφορμή για συνεύρεση και επικοινωνία. Και ακόμα περισσότερο, για έναν κόσμο που αντιμάχεται το Κατεστημένο, η συναυλία και η επικοινωνία που αυτή πρεσβεύει δεν μπορούν να γίνονται με την κατεστημένη λογική. Δεν μπορούν να μεσολαβούνται από εμπορευματικούς και θεαματικούς όρους. Τα συγκροτήματα είναι οργανικό μέρος της εκδήλωσης και όχι "κραχτες" ή "διασκεδαστές". Συναποφασίζουν το περιεχόμενο της μουσικής βραδιάς και μοιράζονται το βάρος του στησίματος της, σε όλο το φάσμα των πρακτικών και των οικονομικών ζητημάτων.

Και σαν συνδιοργανωτές, μουσικά σχήματα και συλλογικότητες, συμβάλλουμε στην κατάληψη και επαναοικειοποίηση δημόσιων χώρων. Και από κοινού μπλοκάρουμε τη λογική του εμπορεύματος και απελευθερώνουμε την είσοδο έτσι ώστε η πρόσβαση να είναι ανοιχτή, χωρίς εισιτήριο, για τον καθένα. Για σπόνσορες και χορηγούς εννοείται ούτε κουβέντα ενώ τα έξοδα καλύπτονται από την ελεύθερη συνεισφορά του καθενός και της καθεμίας. Επιλέγουμε να μην στήνουμε κάποια καντίνα ή μπαρ όχι μόνο γιατί αρνούμαστε όλων των ειδών τις αγοροπωλησίες αλλά και για να αναπτυχθεί η γιορτινή-κοινοτική λογική του ρεφενέ και του κεράσματος. Προσπαθούμε να διαμορφώνουμε τον χώρο έτσι ώστε να συμβάλει στην προώθηση του μηνύματος της εκδήλωσης αλλά και στην άμεση επαφή και επικοινωνία μεταξύ των παρευρισκομένων: οι εξέδρες και τα φωτορυθμικά, οι καλλιτεχνίζουσες συμπεριφορές και τα σταριλίκια, η κατανάλωση και οι διαχωρισμοί, δεν αφορούν τις ελεύθερες συναναστροφές αλλά τον κατεστημένο κόσμο του θεάματος.

Σε ένα τέτοιο εγχείρημα η όποια επιτυχία ή μη δεν προσδιορίζεται από την μαζικότητα αλλά από την ποιότητα και την συμμετοχικότητα όλων μας. Αυτό είναι και το μεγάλο ζητούμενο: η δημιουργία ιδανικών τόπων για συναντήσεις..!
.

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2009

3 μέρες στα χνάρια του θερσίτη...




επόμενη στάση για τα ΜαυρΑκόρντα
το τριήμερο 26-27-28 Ιούνη
στα χνάρια του Θερσίτη :
στα χνάρια της άρνησης,
ανυποταγής, εξέγερσης.

Και πιο συγκεκριμένα Σάββατο 27/6
σε μια αυτοοργανωμένη
μουσική βραδιά μαζί με τους
Timetrap και Icognita Sperans
στο πάρκο Τρίτση (Ίλιον).

www.thersitis.gr

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

Απο την τέχνη της εξέγερσης στην εξέγερση της τέχνης και την αλληλεγγύη

Μπήκε Απρίλης και όμως ακόμα Δεκέμβρη έχουμε... Γιατί εκείνος ο ειδικός φρουρός πριν πυροβολήσει τον Αλέξη, μας σημάδευε όλους. Όπως όλοι οι μπάτσοι, πολλούς Δεκέμβρηδες πριν, όλους τους προηγούμενους χειμώνες, όλα αυτά τα χρόνια έχουν στο στόχαστρο τους όλες και όλους όσοι μολύνουν με την "διαφορετικότητα" και τις αρνήσεις τους το τοπίο της κοινωνικής γαλήνης και μιας δήθεν κανονικής ζωής. Μιας "γαλήνης" και μιας "ζωής" που όχι μόνο δεν υπάρχουν αλλά και που δεν γίνεται να υπάρξουν όσο στο ανθρώπινο γένος κυριαρχούν η καταπίεση και η εκμετάλλευση.
Μετανάστες και άστεγοι, πόρνες και ναρκομανείς, κάθε είδους τρόφιμοι, τσιγγάνοι και μικροπαραβάτες, "ανήσυχη" νεολαία, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, οποιοσδήποτε αντιστέκεται στην εξουσία θα είναι μονίμως τόσο στο στόχαστρο όσο και κάτω από τα γκλομπ, τα χημικά και τις σφαίρες της καταστολής.
Δυστυχώς όμως εκείνο τον Δεκέμβρη ο κλήρος έπεσε στον 16χρονο Αλέξη... Αυτή ήταν και η σπίθα που άναψε την κοινωνική πυρκαγιά που απείλησε να σαρώσει τα πάντα στο πέρασμα της, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της επικράτειας αλλά και σε πολλές άλλες πόλεις της υφηλίου. Μια εξέγερση που τάραξε τα στάσιμα νερά του εφησυχασμού, μια εξέγερση που έσπασε τη βιτρίνα της κανονικότητας και που έφερε στα όρια της τη Δημοκρατία.
Μια εξέγερση που εκφράστηκε μαζικά και δυναμικά, που αντιστάθηκε, συνωμότησε και επιτέθηκε στην Εξουσία, επικοινώνησε με το περιβάλλον της, δημιούργησε ανατρεπτικές καταστάσεις, στράφηκε προς τα έξω και βγήκε στο δρόμο, στάθηκε αλληλέγγυα στης γης τους κολασμένους...
Έκανε δηλαδή ότι θα έπρεπε να κάνει και σε ένα άλλο επίπεδο η τέχνη...

Μπήκε Απρίλης και όμως ακόμα Δεκέμβρη έχουμε και οι αρτίστες του διαχωρισμού ακόμα μέσα στη χειμέρια νάρκη μιας τέχνης αποκομμένης από το κοινωνικό γίγνεσθαι, μιας τέχνης μόνιμα υποταγμένης στο βωμό της κατανάλωσης, έγκλειστης στο στείρο περιβάλλον και τις ψευδαισθήσεις της. Κάποιες, απειροελάχιστες μόνο φωνές και αυτές φτηνής και εκ του ασφαλούς διαμαρτυρίας που γρήγορα ξεθώριασαν και αποτραβήχτηκαν στον γυάλινο κόσμο τους. Γιατί αυτή είναι η αστική τέχνη: αστραφτερή, γυάλινη και αποστειρωμένη. Και η όποια επίδειξη ευαισθησίας εκ μέρους των καλλιτεχνών της γρήγορα εξαργυρώνεται με δημοσιότητα και πωλήσεις.
Η τέχνη ή είναι κομμάτι της καθημερινής ζωής και ζωτικό κύτταρο της κοινωνίας ή ένα ακόμα εμπόρευμα με ημερομηνία λήξης που απλώς αγοράζεται και πωλείται -ή και που μπορεί να καταστραφεί επίσης. Χωρίς κοινωνική ελευθερία άλλωστε η δήθεν ελευθερία της έκφρασης παραμένει απλοϊκή προπαγάνδα.

Μπήκε Απρίλης και όμως ακόμα Δεκέμβρη έχουμε όχι μόνο γιατί ακόμα καίει η φλόγα της εξέγερσης στις καρδιές μας αλλά και γιατί λείπουν από δίπλα μας οι συλληφθέντες εκείνων των κινητοποιήσεων. Που το κράτος κρατά ομήρους προς συμμόρφωση και παραδειγματισμό, που μέσω αυτών ματαίως εκβιάζει τις κοινωνικές εκρήξεις που μέλλονται.
Ο Αλέξης ήταν ένας -όπως και οι κρατούμενοι του Δεκέμβρη είναι πολλοί- από εμάς. Και ο Δεκέμβρης συνεχίζεται, τουλάχιστον μέχρι και την απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων...


προορισμός η ουτοπία
όχημα η μουσική
όπλο μας η αλληλεγγύη

μαυρΑκόρντα